ഒരിറ്റു കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിച്ചതില്ല, തെല്ലുമേയവള്‍
തരിച്ചു നിന്നതില്ല, ബോധമറ്റു വീണതില്ല പോല്‍
മരിച്ച സൈനികന്റെ ഭാര്യ, കേണിടേണമന്യഥാ
മരിച്ചു പോകുമെന്നു ചൊല്ലി കണ്ടു നിന്ന തോഴിമാര്‍

പതിഞ്ഞ ശബ്ദമോടു തന്നെ സൈനികന്റെ നന്മയെ
സ്തുതിച്ചിടുന്നു, നല്ല തോഴനെന്നു വാഴ്ത്തിടുന്നതും
എതിര്‍ക്കുവാനണഞ്ഞശത്രുവിന്നുമാര്യനെന്നുമാ-
യിതൊട്ടു കേട്ടനങ്ങിടാതെ മൂകമന്നിരുന്നവള്‍

മറച്ചു വച്ചതാം മുഖം മറച്ച ശീലമാറ്റവേ
മറിഞ്ഞു വീണതില്ല കേണതില്ലനങ്ങിയില്ലവള്‍
ഉറപ്പു കൂടിടുന്ന കല്ലുടഞ്ഞപോലുടഞ്ഞു പോയ്
നിറഞ്ഞു കണ്ണു, വൃദ്ധ കുഞ്ഞിനെക്കൊടുത്ത വേളയില്‍

ഒരുഗ്രമായ വേനലിന്നിടയ്ക്കു മാരിയെന്ന പോല്‍
വരുന്ന കണ്ണുനീരു ചൊല്ലിയന്നവള്‍ക്കു വേണ്ടിയോ
മരിച്ചു വീഴുകില്ല ഞാന്‍, നിനക്കു വേണ്ടി ജീവനോ-
ടിരിക്കുമെന്നു കുഞ്ഞിനെപ്പുണര്‍ന്നു കേണതില്ലവള്‍

സൌപർണ്ണികയിൽ Transcreation ൽ എഴുതിയത്

പ്രചോദനം: ‘Home they brought her warrior dead’ by Lord Tennyson

Home they brought her warrior dead:
She nor swoon’d nor utter’d cry:
All her maidens, watching, said,
“She must weep or she will die.”

Then they praised him, soft and low,
Call’d him worthy to be loved,
Truest friend and noblest foe;
Yet she neither spoke nor moved.

Stole a maiden from her place,
Lightly to the warrior stepped,
Took the face-cloth from the face;
Yet she neither moved nor wept.

Rose a nurse of ninety years,
Set his child upon her knee—
Like summer tempest came her tears—
“Sweet my child, I live for thee.”

Advertisements

സാവധാനമവളേയെടുത്തതാ
പോവുമിപ്പൊഴുതു കാണ്മു കാറ്റിലായ്
പൂവു പോലെയരുവിത്തിരക്കു മേല്‍
മേവിടുന്ന കിളിയെന്ന പോലെയും

അല്ലലറ്റമനതാരിലായ് വരും
നല്ലതാം കനവു കണ്ടിരിക്കവേ
തെല്ലു പുഞ്ചിരി വരുന്ന പോലെയാ-
ണല്ലയോ യുവതിയാടിടുന്നതും

മെല്ലെ മെല്ലെയവളങ്ങു പോകവേ
തെല്ലു മൂളുമൊരുപാട്ടു ഞങ്ങളും
നൂലിലാടുമൊരു നല്ല മുത്തൊരാ
മാലയേന്തുവതു പോലെയേന്തിടും

താരമൊന്നു ചെറുമഞ്ഞുതുള്ളിയില്‍
പാരിലിങ്ങു തെളിയുന്ന പോലവേ
നീരു കണ്ണിലണയുന്ന പോലെയി-
ന്നേരമേന്തി നടകൊള്‍കയാണിതാ

കാന്തന്റെ ചാരെയണയാന്‍ വധുവെന്ന പോലി-
ങ്ങെന്മാനസം വരികയായ്, മമ ഡോളിയല്ലോ
എന്‍ ദേഹ, മങ്ങരികിലെത്തിടുവാന്‍ കൊതിച്ചീ-
ടുന്നുണ്ടു, ദൂരമിനിയെത്ര തുടര്‍ന്നിടേണ്ടൂ

പ്രചോദനം (Palanquin Bearers by Sarojini Naidu)

Lightly, O lightly we bear her along,
She sways like a flower in the wind of our song;
She skims like a bird on the foam of a stream,
She floats like a laugh from the lips of a dream.
Gaily, O gaily we glide and we sing,

We bear her along like a pearl on a string.
Softly, O softly we bear her along,
She hangs like a star in the dew of our song;
She springs like a beam on the brow of the tide,
She falls like a tear from the eyes of a bride.
Lightly, O lightly we glide and we sing,
We bear her along like a pearl on a string

മരണമണയുകില്ലാ തമ്പുരാനെന്നുമേ നിൻ
സ്മരണയിലുലകെന്നും തന്നെ വന്ദിച്ചു നിൽക്കും
കരയിതിനരുളീ നീ ഭാരതം ഭാഷയാക്കീ-
ട്ടൊരുവനുമതുപോലെക്കാണ്മതുണ്ടോ ജഗത്തിൽ +

കഴിയുമിവിടെ കാവ്യം ഭാഷയിൽ തീർക്കുവാനെ-
ന്നെഴുതിയഥ++ മഹത്താം കേരളത്തിൻ ചരിത്രം *
അഴകൊടു വിവരിച്ചൂ, ഷേക്സ്പിയർ ഡ്രാമ പോലും
കഴിവൊടു മൊഴി മാറ്റി ക്കേരളത്തിന്നു നൽകി**

+ ഭാഷാഭാരതം
++ നല്ല ഭാഷ
* കേരളം ചരിത്രകാവ്യം
* * ഹാംലെറ്റ്, ഒഥല്ലോ

Challenge

Posted: January 22, 2019 in ഉപേന്ദ്രവജ്ര

കിടക്കുവാനാറടി മണ്ണു വേണ്ടോൻ
പടുത്തുയർത്തും പല സൗധമൊപ്പം
ഒടുങ്ങിയോ കാടുകളിങ്ങു, ഭൂവും
നടുങ്ങിയോ, മർത്ത്യനുയർന്നു നിൽക്കേ

നടുങ്ങി നിൽക്കും ധരയുള്ളു കാളി –
പ്പിടഞ്ഞുവെന്നാൽ നര! നിന്റെ സൗധം
ഉടഞ്ഞു പോകാതെയിരിക്കുമോ, നീ
നടുങ്ങുമോ തെല്ലതുലഞ്ഞു പോയാൽ?

വരുന്നു മാറ്റം പലതിങ്ങു നിത്യം
ധരയ്ക്കു മേൽ നിന്നുടെ ശക്തിയാലേ
വരുന്ന ദോഷങ്ങളകറ്റുവാനും
കരുത്തനാം നീയിനിയൊന്നൊരുങ്ങു

ചലഞ്ചു ചെയ്യുന്നൊരു കാലമല്ലേ
ചലഞ്ചിടാം കാടിഹമേടുമാറും
കുറഞ്ഞു പോയിന്നതു മാറ്റി വീണ്ടും
വരുത്തുവാനൊന്നു പരിശ്രമിക്കൂ

ആരാണു താനെന്നൊരു മാത്ര തന്നോ-
ടാരായുകിൽ സ്സത്വരമോതുമത്രേ
നേരാണു താൻ ശാശ്വത വസ്തുവാണീ
പാരാകിലും തന്നിലടങ്ങുമെന്നായ്

സൌപർണ്ണികയിൽ ദ്രുതകവനത്തിൽ എഴുതിയത്; ആശയം: ലയം

ആരാണു നീ പറയുകെന്നു തന്നൊടൊ-
നാരായുകിൽ പറയുമതിന്നൊരുത്തരം
അരോവൊരാ, ളുലകിതും തെളിച്ചിടും
നേരാണവൻ, ഗുരുവരൻ കൃപാമയൻ

കളിയാക്കരുതാരെയും നരാ!
കളിയല്ലാ, സമമായി ജീവനായ്
കളിയാടുവതീശ്വരൻ സ്വയം
കളിയാടും കളമാണു ദേഹമായ്

ഉടലിന്നകമേയിരുന്നുകൊ-
ണ്ടുടയോൻ കാണുകയാണു സർവ്വതും
ഉടയില്ലതു വാക്ശരത്തിനാൽ
പിടയില്ലാ തളരാതെ മിന്നിടും

ഒരു വസ്തു, വതൊന്നു താൻ സദാ
കരുണാർദ്രം മരുവുന്നു ജീവനായ്
ഒരു ഭേദവുമില്ല, തുല്യമായ്
കരുതീടിൽ പ്പൊരുളും തെളിഞ്ഞിടും

ഒരു സാന്ത്വനമെങ്ങുമേകുവാൻ
കരുതേണം ഹൃദി നന്മ, വാക്കുകൾ
കരുണാദ്രമൊഴുക്ക, വാഴ്വിലായ്
മരുവീടൂ തുണയന്യനേകിടാൻ

ജയമെന്നുമിതേകിടട്ടെ, നിർ-
ഭയമീവാഴ്വിലുദിക്ക സൂര്യനായ്
ഭയമേകുമിരുട്ടു മാറ്റി നീ
സ്വയമെങ്ങും, വിജയിക്ക സന്തതം

ആനന്ദാമൃതമായ ഭക്തിരസമ-
പ്പാടെ മറന്നെന്തിനോ
ഞാനിങ്ങോടിയലഞ്ഞനേരമരികേ
വന്നെത്തി ‘നിൽക്കൂ സഖേ
‘താനെന്തേ തിരയുന്നതങ്ങകലെയെ’-
ന്നെല്ലാം, പറഞ്ഞാരു, നീ
താ, നെൻ ശ്രീഹരി തന്നെ, യാരു തുണയായ് വന്നീടുമിമ്മട്ടിലായ്

(എന്റെ മനസ്സ് ആവശ്യമില്ലാത്ത പലതിലും ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കുമ്പോൾ, പതുക്കെ വ്യതിചലിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഇന്ന് കിട്ടിയ ‘പിബത ഭാഗവതരസം’ എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി; ഭഗവദ് കൃപ തന്നെ)