കൌശികന്‍ വിട പറഞ്ഞു പോയ് തപ-
സ്സിന്നു മഞ്ഞു മല തന്നിലേയ്ക്കഥ
യാത്രയായ് പുനരയോദ്ധ്യതന്നിലേ-
യ്ക്കെത്തുവാന്‍ ദശരഥന്റെ സംഘവും

ശാന്തമായവരു യാത്ര പോകവേ
ഭീതിയേകുമളവെത്തി ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍
സ്വീകരിച്ചു മുനിമാരു, മോതിയാ-
രാമനന്നു രഘുരാമനോടിതും

കേട്ടറിഞ്ഞു തവ വിക്രമത്തെയാ-
വില്ലൊടിച്ചതു, ധനുസ്സു വേറെ ഞാന്‍
കൊണ്ടു വന്നു, വിതു നീ കുലയ്ക്കണം
ദ്വന്ദ്വയുദ്ധമഥ ചെയ്തു നോക്കിടാം

അപ്പൊഴാദശരഥന്‍ പറഞ്ഞു കൈ-
കൂപ്പി, യിന്ദ്രനുടെ സന്നിധൌ ഭവാന്‍
ശസ്ത്രമൊക്കെയൊരു നാള്‍ വെടിഞ്ഞു, വി-
ന്നേവമീകുലവിനാശമേകയോ?

തെല്ലുമേയവയറിഞ്ഞിടാത്ത പോല്‍
രാമചന്ദ്രനൊടു ചൊല്ലി ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍
വില്ലു രണ്ടുമുളവായ, തൊന്നതില്‍
ശങ്കരന്റെ, യിതു വിഷ്ണുവിന്റെയും

എന്റെ വംശമിതിനായ് ലഭിച്ചതാം
വിഷ്ണുചാപമിതു നീ കുലയ്ക്കണം
അമ്പു പിന്നെയതിലായ് തൊടുക്കണം
ദ്വന്ദയുദ്ധമഥ ചെയ്കയെന്നൊടായ്

പുഞ്ചിരിച്ചു രഘരാമ, നേന്തിയാ
വില്ലുടന്‍, ശരമതില്‍ തൊടുത്തവന്‍
ചൊല്ക കൌശികനു മിത്രമല്ലയോ
കൊല്ലുവാന്‍ തുനികയല്ല തെല്ലു ഞാന്‍

വിഷ്ണു തന്‍ ശരമിതോര്‍ക്ക പാഴിലായ്
പോകയില്ല ഗതി, നിന്‍ തപോബലം
രണ്ടിലൊന്നിതിനു ലക്ഷ്യമാകണം
ചൊല്ക വേണ്ടതതു പോലയച്ചിടാം

രാമനാരു ഹരി തന്നെയെന്‍ തപ-
സ്സിദ്ധി താനിതിനു ലക്ഷ്യമാകണം
എന്നു താന്‍ പരശുരാമനോതിയ-
ങ്ങസ്ത്രമെയ്തതു പടിക്കു രാഘവന്‍

നഷ്ടമായ് പരശുരാമനാതപ-
സിദ്ധി, രാഘവനെയും വണങ്ങി പോല്‍
പോയുടന്‍ പരശുരാമനും മഹേ-
ന്ദാദ്രി തന്നിലമരുന്നതിന്നുമായ്

Advertisements

അത്തം 

Posted: August 15, 2018 in രഥോദ്ധത

അത്തമായി, ഗുരുവായുരമ്പലം
തീര്‍ത്തതാകുമഴകുള്ള പൂക്കളം
ചിത്രമെത്രയഴകുറ്റതാ, ണതെന്‍
ഹൃത്തടത്തിനരുളുന്നു മോദവും

അന്യന്റെയുള്ളിലെരിയുന്നൊരു നോവറിഞ്ഞോർ
താൻ വൈഷ്ണവർ, സതതമാരെയുമേ തുണയ്ക്കും
എന്നാലതോർത്തു വളരില്ലയഹന്തയേതും
തന്നുള്ളിലായവരിലായൊരുനാളുമത്രേ

പ്രചോദനം
‘ വൈഷ്ണവ്‌ ജന്‌ തോ
തേനേ കഹിയെ ജോ
പീര്‌ പരായീ ജാനേ രേ
പര്‌ ദുഃഖേ ഉപ്കാര്‌ കരേ കൊയി
മന്‌ അഭിമാനി ന ആണേ രേ’

ഇന്ത്യക്കാരാണിവിടെ പലതാം
ഭാഷ നാം പേശുമെന്നായ്
വന്നാല്‍ പോലും, വിവിധതരമാ-
ചാരമാണങ്ങുമിങ്ങും
എന്നായാലും, വിവിധനിറമൊ-
ന്നിക്കുമാരശ്മിപോല്‍ നാ-
മൊന്നാണെന്നും, വിജയമൊരുമി-
ക്കുന്നതില്‍ ത്തന്നെയല്ലോ

വന്ദ്യന്മാരാം മുനിജനമിരു-
ട്ടൊട്ടകറ്റീട്ടുവെട്ടം
വന്നീടാനായ് സതതമുരുവി-
ട്ടീടുമാമന്ത്രമോര്‍ക്കാം
എന്നും സത്യം തെളിയുവതിനായ്
നീ ശ്രമിക്കേണ, മുണ്ടായ്
വന്നീടുന്നൂ വിജയമതിനേ
വാഴ്വിലുണ്ടാകുവെന്നും

ധ്യാനം 

Posted: August 15, 2018 in രഥോദ്ധത

ക്ഷേമമോടഖിലരും സ്വതന്ത്രരായ്‌
ക്ഷാമമേതുമറിയാതെ വാണതാം
ഭൂമി, ഭൂമിസുതയൊത്തു രാമനും
താമസിച്ച ധരയാണു ഭാരതം

(ഈ സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ആഘോഷത്തിന്റെ അല്ല; ആചാരത്തിന്റെ അനുസ്മരണത്തിന്റെ ദിനം)

സുവീര! നിന്‍ വീര്യമറിഞ്ഞിടുന്നതി-
ന്നിവന്നു താനേ കഴിയില്ല നിര്‍ണ്ണയം
സവിസ്തരം കാണ്മതിനായ് കനിഞ്ഞു നീ-
യിവന്റെ കണ്ണീര്‍ മറ തെല്ലു മാറ്റണം

(വംശസ്ഥം)

മുട്ടുശാന്തിമഴയായ്‌ നിനച്ചതാ
മട്ടില. ല്ലതു പുറപ്പെടാത്തതാം
ശാന്തിയെന്ന പടി കാണ്മു, വിസ്മയം
തന്നെ, പെയ്തു നഗരത്തിലാകവേ

സൗപർണ്ണികയിൽ ദ്രുതകവനം ഗ്രൂപ്പിൽ എഴുതിയത്‌.. ആശയം: മുട്ടുശാന്തി