അഴകിനമീൻകണ്ണെഴുമഴകീ നിൻ
കഴലിണകൂപ്പുന്നിവനുലകത്തിൽ
ഉഴലുകയാണേ വഴിയരുളേണേ
അഴലകലാനെപ്പൊഴുമലിവോടേ

Advertisements

ആരാധ്യനായ ഗുരുവാരാണു, നിത്യമൊരു
നേരായമാർഗ്ഗമരുളാ-
നാരാകിലെ, ന്തിവിടെ പോരായ്മയില്ല,നിജമാരായ്ക താനെ തെളിയും
നാരായണന്റെ കൃപ പാരായ് വിളങ്ങുവതു,
പോരാതെ,യൊന്നുമവനിൽ
ചേരാതെയില്ല,യിതു നേരായ് വിളങ്ങു,മിവ-
നാരാധ്യമാണഖിലവും

പൂരം കഴിഞ്ഞു ശിവ-നൂരായ് പ്രസിദ്ധി പല-
തേറുന്ന പട്ടണമതിൽ
പാരം നിറഞ്ഞ ജന-മോരോവഴിക്കുമഥ
മാറിത്തുടങ്ങി വഴി പോൽ
പൂരപ്പറമ്പിലിനി-യാരെത്തുവാൻ മനവു-
മോരോന്നുമോർത്തുകളയും
നേരം വടക്കമരു-മാരാധ്യനായ ശിവ! നേരായ മാർഗ്ഗമരുളൂ

ഹേ മേഘമേ! വരിക ഭൂമിക്കു ദാഹജല-
മേകീടുവാൻ, മയിലുപോ-
ലെന്മാനസം നടന-മാമോദമാടുമിഹ, തൂകീടു തെല്ലു മഴനീർ
നീ മാരുതന്റെ ചിറ-കീമട്ടിലേറിയിനി പോകൊല്ല, ഭൂവിനരുളൂ
ക്ഷേമം വരാൻ വഴിയിവൻ മോഹമോടെയതിനായ് കാത്തിരിപ്പു ധരയിൽ

(മത്തേഭം)

 

മാണിക്യക്കല്ലൊന്നു കാണ്മതായ് വന്നത്രേ
സംഗമേശക്ഷേത്രത്തിന്റെയുള്ളിൽ
മാണിക്യം താനെന്നുറപ്പിക്കുവാനായി
മാണിക്യം മറ്റൊന്നു കാണിക്കേണം

മാണിക്യം മറ്റൊന്നു നാട്ടിലില്ലായ്കയാൽ
വാണോരെത്തന്നെയന്നാശ്രയിച്ചു
മാണിക്യകല്ലുണ്ടു കായങ്കുളത്തെന്നായ്
കാൺകയാൽ ദൂതരെയങ്ങയച്ചു

സന്ദേശം കേട്ടോരാ കായങ്കുളം രാജാ-
വന്നേരം കല്ലും കൊടുത്തയച്ചു
നന്നായി രക്ഷിക്ക വേണമെന്നായപ്പോൾ
തന്നെയും മന്നവൻ കല്പിച്ചത്രേ

മാണിക്യക്കല്ലുമായ് കോവിലിനുള്ളിലായ്
വേണ്ടും മുറയ്ക്കന്നാസംഘമെത്തി
മാണിക്യം കയ്യിലെടുത്തപ്പോഴത്ഭുതം
കാണായ് വന്നൊന്നായക്കല്ലുരണ്ടും

മാണിക്യക്കല്ലുകളൊന്നിക്കയാൽ കൂടൽ
മാണിക്യമെന്നായക്ഷേത്രമത്രേ
മാണിക്യമല്ലെന്റെയുള്ളമെന്നാകിലും
കാണുന്നു മോഹമെൻ സംഗമേശാ

ഈ വിധം നിൻ നെഞ്ചിൽ കാണുവതായീടും
ശ്രീവത്സമാകട്ടെയെന്റെയുള്ളം
പാവനമാം നിന്റെ പാദത്തിൽ പൂക്കളായ്
പാവമെൻ ചിന്തകൾ മേവീടട്ടേ

സംഗമേശൻ

Posted: May 17, 2019 in മഞ്ജരി

പണ്ടൊരുനാളിങ്ങു ഭക്തനായ് നല്ലപേർ –
കൊണ്ടൊരുസ്വാമിയുണ്ടായിരുന്നു
വണ്ടുകൾ ത്തേൻ തിരയും പോലെ ഭക്തിയും
പൂണ്ടവനെങ്ങുമലഞ്ഞിരുന്നൂ

ചെന്നണഞ്ഞീടുന്ന കോവിലിൻ ചൈതന്യം
തന്റെ ശംഖത്തിലേയ്ക്കാവാഹിക്കും
പിന്നെയും പിന്നെയും ക്ഷേത്രം പലതിലും
ചെന്നിതേമട്ടു തുടർന്നുപോന്നൂ

നാടുകളൊട്ടേറെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു പി-
ന്നീടിരിഞ്ഞാലക്കുടയിലെത്തീ
കേടെഴാതുള്ളതാം ചൈതന്യമെത്രയും
കൂടും ശംഖുമായങ്ങണഞ്ഞൂ

ശ്രീഭരതസ്വാമി തൻ മുന്നിലാശംഖം
ഗംഭീരനാദമോടന്നുടഞ്ഞൂ
സ്തംഭിച്ചുനിന്നുപോയ് സ്വാമിയാർ, ശംഖിലെ
ശോഭയാസന്നിധിയിൽക്കലർന്നൂ

സംഗമിച്ചീടുന്നു ശക്തിയാക്കോവിലിൽ
ഭംഗമെന്യേയെന്നു, മാകയാലേ
സംഗമേശസ്വാമിയെന്ന പേരിൽ സദാ
ഭംഗ്യാ വണങ്ങുന്നു ഭക്തലോകം

ബാവുൽ ഗായകരേ നമിപ്പു, നിറയും
ചിന്താപ്രവാഹങ്ങളെ
ഭാവത്തോടുപകർത്തിടുന്ന മികവും
ചിന്തിച്ചു വന്ദിപ്പു ഞാൻ
എന്നാലിന്നലെ വന്നതാമവസരം
കാണാതെപോയെന്നുതാൻ
ചിന്തിച്ചാൽ വിഷമം വരുന്നു കഴിയു-
ന്നെന്നാസ്വദിച്ചീടുവാൻ

ഇന്ദുചൂഡസുത ചൂടിടുന്നതാം
ചന്ദ്രനേകിടുവതാം നിലാവതോ
ഇന്നു ചന്ദ്രിക * കണക്കു കാണ്മതി-
ങ്ങന്യഥാ കുളിരണഞ്ഞതെങ്ങിനെ?

തമ്പുരാന്റെയകതാരിലുള്ളതാം
ശംഭുപുത്രി ചൊരിയുന്നതായിടും
അൻപു തന്നെയിതു ചന്ദ്രികാഖ്യയാ-
യിമ്പമേകിയൊഴുകുന്നു നിർണ്ണയം

ചിത്രവർണ്ണന, രസം, പദങ്ങളാൽ
തീർത്തിടും മികവെഴുന്ന രംഗവും
ഹൃത്തടത്തിനരുളുന്ന മോദമി –
ന്നോർത്തു ചൊല്ലുവതു തന്നെ ദുഷ്കരം

പാത്രസൃഷ്ടിയഥ നാടകത്തിനായ്
തീർത്തതായ നിയമങ്ങളൊത്തതും
വൃത്തമൊത്തപദമൊത്തുഭൂഷകൾ
തീർത്തിടും കവനഭംഗിയത്ഭുതം

തമ്പുരാൻ കവനവാഴ്വിനെന്നുമേ
തമ്പുരാ,നിതുതെളിച്ചുകാട്ടുവാൻ
ഇമ്പമേകിയൊഴുകുന്നചന്ദ്രികേ
നിൻ പദാബ്ജമതിലെന്റെ വന്ദനം

* കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ ചന്ദ്രിക എന്ന നാടിക

മന്ദാക്രാന്തേ! സദയമണയൂ
പൂർണ്ണവേദാലയത്തിൽ
വന്ദിച്ചേകൂ ചരണയുഗളം
തന്നിലീശ്ലോകഹാരം
സ്പന്ദിച്ചീടും ഹൃദയകമലം
കാത്തിരിക്കുന്നു സൂര്യൻ
വന്നെത്താനായ് സരസി കമലം
പോലെയന്നോതിടേണേ

വൈകുണ്ഠം ശ്രീഹരിയമരുമാ
കോവി, ലങ്ങെത്തിടാനായ്
വൈകിക്കൊല്ലാ സദയമവനേ –
കീടുകെൻ ചിത്തപദ്മം
ശോകം തീണ്ടാ ചരണകമലം
പൂകിയാലാർക്കുമേയൊ –
ന്നാകാരുണ്യം നുകരുവതിനായ്
പുണ്യമുണ്ടായിടേണം

സന്ദേശത്തിൻ വിരുതു തികയും
ദൂതയല്ലേ സുഹൃത്താം
മന്ദാക്രാന്തേ! ഭവതി, യിവനുൾ
ത്താരിലെത്താപമെല്ലാം
നന്നായ് ബോധിച്ചൊഴുകിയകലെ –
ച്ചെന്നു ചൊന്നാലകറ്റും
സന്താപം ശ്രീഹരിയതിനു നീ
യിന്നു വൈകൊല്ല തെല്ലും